
დროსთან ჭიდილი უილიამ ფოლკნერის ხმაურსა და მძვინვარებაში – არმაზ ახვლედიანი
ხმაური და მძვინვარება გვიჩვენებს სამყაროს, სადაც დრო ვერ კურნავს, წარსული აქ არის, ერთი ხელის გაწვდენაზე, მეხსიერება ვერ თავისუფლდება და ეთიკა კვდება.

ხმაური და მძვინვარება გვიჩვენებს სამყაროს, სადაც დრო ვერ კურნავს, წარსული აქ არის, ერთი ხელის გაწვდენაზე, მეხსიერება ვერ თავისუფლდება და ეთიკა კვდება.

გავა წლები და ავრელიუს პროპერტიუსი იტყვის – “Cedite Romani scriptores, cedite Grai, Nescioquid maius nascitur Iliade” – “გზა დაუთმეთ რომაელო მწერლებო, გზა დაუთმეთ, ბერძნებო, რაღაც ილიადაზე უფრო დიდი იბადება”.

პირველი ოცდაათი წლის განმავლობაში უილსდენ გრინის მეტროსადგურიდან ერთი მილის რადიუსში ვცხოვრობდი. კოლეჯის გამო ადგილის შეცვლა მომიწია, მცირე […]

შეიძლება, ყველა პოსტაპოკალიფსური სცენა, რომელიც ოდესმე დაგვიხატავს, სინამდვილეში ჩვენი გონების სივრცეა — არა მომავლის, არამედ შიგნიდან დანგრეული აწმყოსი. შეიძლება, ნგრევა გარე ფაქტორი არ არის, არამედ ცნობიერების რევოლუციაა.

50-იან წლების პოეზიაში გამოიკვეთა რამდენიმე ექსპერიმენტული მოძრაობა, რომლებიც ყურადღების ცენტრში უმთავრესად ბიტის თაობის აღმოცენების წყალობით მოექცა. კერუაკის რომანები, […]