ზაფხულის პირველი დღეებია, ჯერ არ ცხელა ისე, რომ სადმე გავექცეთ, ასე რომ, სიის შესადგენად კარგი დროა. მერე კი დაცხება ტრადიციულად და წიგნზე უკეთეს გასაქცევს ხომ ვერ იპოვის კაცი. ჰოდა, გთავაზობთ 10 წიგნს სადაც მზე და სიცხე ცალკე პერსონაჟია, ან, განსაკუთრებული ადგილი უჭირავს ნაწარმოებში.
ხმაური და მძვინვარება გვიჩვენებს სამყაროს, სადაც დრო ვერ კურნავს, წარსული აქ არის, ერთი ხელის გაწვდენაზე, მეხსიერება ვერ თავისუფლდება და მორალი კვდება.
გავა წლები და ავრელიუს პროპერტიუსი იტყვის – “Cedite Romani scriptores, cedite Grai, Nescioquid maius nascitur Iliade” – “გზა დაუთმეთ რომაელო მწერლებო, გზა დაუთმეთ, ბერძნებო, რაღაც ილიადაზე უფრო დიდი იბადება”.
სტივენ კრეინი (1871–1900) ამერიკული ლიტერატურის ერთ-ერთი ყველაზე გამორჩეული ფიგურაა, რომელმაც 29 წელი იცოცხლა და წარუშლელი კვალი […]
პირველი ოცდაათი წლის განმავლობაში უილსდენ გრინის მეტროსადგურიდან ერთი მილის რადიუსში ვცხოვრობდი. კოლეჯის გამო ადგილის შეცვლა მომიწია, მცირე […]
შეიძლება, ყველა პოსტაპოკალიფსური სცენა, რომელიც ოდესმე დაგვიხატავს, სინამდვილეში ჩვენი გონების სივრცეა — არა მომავლის, არამედ შიგნიდან დანგრეული აწმყოსი. შეიძლება, ნგრევა გარე ფაქტორი არ არის, არამედ ცნობიერების რევოლუციაა.
მეცხრამეტე საუკუნის შუა პერიოდი ის დროა, როცა დასავლეთი ბიბლიის ისტორიულ ჭეშმარიტებაში ეჭვის შეტანას იწყებს. მართლა […]
“A man said to the universe:‘Sir, I exist!’‘However,’ replied the universe,‘The fact has not created in meA sense of […]
“სიხარული ხშირად მოულოდნელი საჩუქარია” – ამბობს ლანა ღოღობერიძე თავის ახალ წიგნში, სახელწოდებით როცა აყვავდა ნუში. გადაწყვიტა ძველ მოტივს […]
50-იან წლების პოეზიაში გამოიკვეთა რამდენიმე ექსპერიმენტული მოძრაობა, რომლებიც ყურადღების ცენტრში უმთავრესად ბიტის თაობის აღმოცენების წყალობით მოექცა. კერუაკის რომანები, […]