დროსთან ჭიდილი უილიამ ფოლკნერის ხმაურსა და მძვინვარებაში – არმაზ ახვლედიანი
ხმაური და მძვინვარება გვიჩვენებს სამყაროს, სადაც დრო ვერ კურნავს, წარსული აქ არის, ერთი ხელის გაწვდენაზე, მეხსიერება ვერ თავისუფლდება და მორალი კვდება.
თვითშემეცნება და ფარდა: პოსტაპოკალიფსური ზმანება, როგორც შინაგანი გამოცხადება – ია ჯეჯელავა
შეიძლება, ყველა პოსტაპოკალიფსური სცენა, რომელიც ოდესმე დაგვიხატავს, სინამდვილეში ჩვენი გონების სივრცეა — არა მომავლის, არამედ შიგნიდან დანგრეული აწმყოსი. შეიძლება, ნგრევა გარე ფაქტორი არ არის, არამედ ცნობიერების რევოლუციაა.
რას გვიყვება გილგამეში – არმაზ ახვლედიანი
მეცხრამეტე საუკუნის შუა პერიოდი ის დროა, როცა დასავლეთი ბიბლიის ისტორიულ ჭეშმარიტებაში ეჭვის შეტანას იწყებს. მართლა […]
ლანა ღოღობერიძის “როცა აყვავდა ნუში” – ოდა სიცოცხლეზე
“სიხარული ხშირად მოულოდნელი საჩუქარია” – ამბობს ლანა ღოღობერიძე თავის ახალ წიგნში, სახელწოდებით როცა აყვავდა ნუში. გადაწყვიტა ძველ მოტივს […]
ია ჯეჯელავა – ჩია ჩარლიჩაპლინთა ამბოხებული ხელოვნება
50-იან წლების პოეზიაში გამოიკვეთა რამდენიმე ექსპერიმენტული მოძრაობა, რომლებიც ყურადღების ცენტრში უმთავრესად ბიტის თაობის აღმოცენების წყალობით მოექცა. კერუაკის რომანები, […]
განთიადი სოროში – გიორგი გელაშვილი
შესავალი მოცემული მხატვრული ნაწარმოების ავტორი თვითმფრინავით მგზავრობისას გავიცანი. საერთო ბევრი აღმოგვაჩნდა და ჩვენთვის საინტერესო თემებთან დაკავშირებით მოსაზრებათა გაცვლა-გამოცვლით ავაჩქარეთ დროის […]
წინაპართა ძვლები – გიორგი გელაშვილი
ამონარიდი ცნობილი არქეოლოგის გამოუქვეყნებელი მემუარებიდან, რომლის სახელსა და გვარს შეგნებულად არ ვასახელებ, რადგან არ მინდა მისი ნდობით ბოროტად ვისარგებლო. ონკანი […]
როგორ ვიპოვე აკა მორჩილაძე
დონ კიხოტი კითხვამ შეშალა, მე – ჭადრაკმა. ბორჯომში გამიშვეს დასასვენებლად და ჰაერს მარტო აივანზე ვყლაპავდი, გარეთ გასვლისთვის […]
ხარატიშვილის სამი ფერი – არმაზ ახვლედიანი „უკმარი სინათლის“ შესახებ
„ჩვენი ქვეყანა იყო კრონოსი, რომელმაც საკუთარი შვილების ჭამა დაიწყო“, – უკმარი სინათლე, 2022. სანამ ტექსტზე გადავალთ, მინდა აღვნიშნო, რომ უკმარი […]
პოსტმოდერნისტული გრაალი – მინდია არაბულის „კოღო“
თბილისის ქუჩებში შევხვდებით უამრავ ტექსტს, რომლებიც თანამედროვე რეალობას აღწერენ. წავიკითხავთ, მოგვეწონება, შეიძლება რამდენიმეჯერ ვახსენოთ კიდეც, თუმცა, როგორც წესი, მალევე გვავიწყდება. […]