ორი ქალაქის ამბავი – სასოების გაზაფხული, სასოწარკვეთის ზამთარი
„შემზარავმა ღრიალმა ამოხეთქა სენტ-ანტუანის ხორხიდან და შიშველი მკლავები ქარში დარხეული გამხმარი ხის ტოტებივით აბორგდა ჰაერში, ისინი ხარბად ებღაუჭებოდნენ ნებისმიერ იარაღს […]
თბილისის საერთაშორისო კინოფესტივალი – დღე პირველი
პირველი დღე მშვენიერი გამოდგა. „დარაჯებისგან“ მოვისმინე, ეს ერთი დღე უკვე სჯობდა წინა წლის მთელ ფესტივალსო. ცოტა საეჭვოდ კი ჟღერდა, მაგრამ […]
როგორ ვიპოვე აკა მორჩილაძე
დონ კიხოტი კითხვამ შეშალა, მე – ჭადრაკმა. ბორჯომში გამიშვეს დასასვენებლად და ჰაერს მარტო აივანზე ვყლაპავდი, გარეთ გასვლისთვის […]
ბროდის სამი „მე“ გოგი გვახარიას ცრემლიან სათვალეში
ცრემლიანი სათვალე ცხრა წლის შემდეგ, 2022 წელს მეორედ გამოიცა. როგორც ჩანს, ცხრა წელს მაინც აქვს თავიდან დაწყებისა და […]
არმაზ ახვლედიანი – შვლის ნუკრის საიდუმლო
ხშირად მოისმენთ, ვაჟა-ფშაველას შვლის ნუკრის ნაამბობი რომ არ დაეწერა, ალბათ, ბემბიც არ იარსებებდაო. ასე ზეპირსიტყვიერად გავრცელდა ეს ამბავი და […]
არმაზ ახვლედიანი – დრო და შოკოლადი ხარატიშვილის „მერვე სიცოცხლეში“
გერმანულმა გამომცემლობამ უმბერტო ეკოს „ვარდის სახელის“ თარგმნასთან ერთად გამოთქვა სურვილი, რომ თან დაერთო ბიბლიოთეკის სქემა, რადგან რომანში აღწერილი ბიბლიოთეკა ამავე […]
არმაზ ახვლედიანი – არაცნობიერის ენა თომას მანის ჯადოსნურ მთაში
თომას მანის ჯადოსნურ მთაში არსებულ ფსიქოლოგიურ დისკურსს ნაკლები ყურადღება ეთმობა, ფილოსოფიურ და მითოსურ დისკურსთან შედარებით, რაც ლოგიკური და სამართლიანია, თუმცა […]
სწრაფი, ღამისიერი – ოთარ თოფურიას რეცენზია ზურა ჯიშკარიანის წიგნზე
სამსახურში ვარ. დედლაინი კარზე მიკაკუნებს. დღის ბოლომდე სტატია მაქვს დასაწერი. მაგრამ… რადგან ყველას სჭირდება თავისი დოზა ნარატივი, თავისი წილი ზღაპარი […]
ხუთი გამორჩეული დედა მსოფლიო ლიტერატურიდან
მსოფლიო ლიტერატურაში არაერთი ქალი პერსონაჟი მოიძებნება, თუმცა, არც თუ ისე ხშირია შემთხვევა, როდესაც ნაწარმოებში პერსონაჟის დედობრივ ფუნქციაზე უფროა ყურადღება გამახვილებული, […]
ხარატიშვილის სამი ფერი – არმაზ ახვლედიანი „უკმარი სინათლის“ შესახებ
„ჩვენი ქვეყანა იყო კრონოსი, რომელმაც საკუთარი შვილების ჭამა დაიწყო“, – უკმარი სინათლე, 2022. სანამ ტექსტზე გადავალთ, მინდა აღვნიშნო, რომ უკმარი […]